بریدگی‌های پوستی که عمق یا طول قابل توجهی دارند معمولاً با بخیه، استیپلر (منگنه) یا چسب مخصوص زخم بسته می‌شوند تا لبه‌های زخم به هم نزدیک بمانند، خونریزی کنترل شود و اسکار نهایی کوچک‌تر بماند. رعایت نکات زیر در روزهای بعد از ترمیم، خطر عفونت را کم می‌کند و بهبودی را سریع‌تر می‌کند.
مراقبت روزانه از زخم
- محل زخم را روزی یک تا دو بار با آب و صابون ملایم بشویید؛ از آب اکسیژنه، بتادین غلیظ یا الکل روی خود زخم استفاده نکنید، چون این مواد بهبودی بافت را کند می‌کنند.
- بعد از شست‌وشو، ناحیه را با پارچه‌ی تمیز به‌آرامی خشک کنید و در صورت صلاحدید پزشک، لایه‌ی نازکی پماد آنتی‌بیوتیک بزنید.
- برخلاف تصور رایج، لازم نیست زخم ۲۴ ساعت اول کاملاً خشک بماند؛ دوش گرفتن معمولی معمولاً از همان روز اول مشکلی ایجاد نمی‌کند، مگر پزشک دستور دیگری داده باشد.
- پانسمان را طبق دستور مرکز درمانی تعویض کنید و اگر خیس یا کثیف شد، زودتر عوض کنید.
چه زمانی بخیه یا استیپلر کشیده می‌شود
زمان کشیدن بخیه به محل زخم بستگی دارد: معمولاً صورت ۳ تا ۵ روز، پوست سر و تنه ۶ تا ۱۰ روز، و دست و پا ۱۰ تا ۱۴ روز بعد از ترمیم. این زمان‌بندی را پزشک یا پرستار برای شما دقیق مشخص می‌کند؛ زودتر یا دیرتر کشیدن بخیه بدون هماهنگی توصیه نمی‌شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید
در صورت مشاهده‌ی هرکدام از علائم زیر، سریع‌تر به بیمارستان یا مرکز درمانی مراجعه کنید:
- افزایش درد، قرمزی، گرمی یا تورم اطراف زخم
- ترشح چرکی یا بوی بد از زخم
- تب
- خط قرمز گسترش‌یابنده از محل زخم به سمت بالا یا پایین اندام
- باز شدن لبه‌های زخم پیش از موعد کشیدن بخیه
این راهنما جایگزین معاینه و دستور پزشک معالج نیست؛ در صورت هر گونه نگرانی با پزشک یا کارشناس پانسمان بیمارستان تماس بگیرید.